woensdag 31 mei 2017

Spuug (en zand)

Gisteren werd er gewerkt in de straat. Ik hoorde mannenstemmen, maar wat ze aan het doen waren drong niet tot me door. Om thuis te kunnen werken heb ik me leren afsluiten voor kinderstemmen, televisiegeluid, miauwende katten, binnenkomende appjes (ping!) en blijkbaar ook voor schoffelende mannen van de gemeente. Helaas.

Huisgenoot J. kwam thuis van zijn werk. Ik citeer hem maar even niet. Ik wilde liever niet gaan kijken, maar ging natuurlijk toch. Wat ik in de loop van de jaren dat ik hier woon liefdevol heb proberen aan te leggen was rücksichtslos 'schoongeveegd'. Als compensatie voor de grafbakken die in menig voortuin worden aangelegd (veel steen, weinig groen) heb ik destijds heel bewust gekozen voor een 'gemengde haag met onderbegroeiing'. Veel dieren vinden er voedsel en schuilmogelijkheden; het winterkoninkje en de egel zijn vaste bewoners.

Uit mijn oprit heb ik destijds wat tegels gehaald en ik heb er stokrozen, vrouwenmantel en gladiolen geplant. Ik weet dat je gladiolen erg lelijk kunt vinden, ik heb er menig discussie met huisgenoot J. over gevoerd. Maar hoe kun je ze wegschoffelen alsof het onkruid is? Dat snap ik dus écht niet.

De teunisbloemen. Magisch om 's avonds met kinderen te bekijken; je ziet de bloemen opengaan en ze ruiken heerlijk. Er komen onmiddellijk bijen op af en als je geluk hebt de kolibrievlinder. Je kunt er het boek 'opblijven voor de teunisbloem' van Maya Roozen op naslaan. Ze zijn ongenadig weggeschoffeld.

Knopig helmkruid (fantastisch voor bijen en hommels!) had ik samen met teunisbloemen en stokrozen aan de voet van de bomen in de straat geplant/gezaaid. Dat leek me beter dan een stoffig, saai, kaal vierkant met enkel wat hondendrollen als decoratie. De plantjes zijn allemaal weg!

Aan de overkant van de straat is een hele band anemoontjes onder de kastanjeboom weggeharkt. Gelukkig hebben ze al gebloeid, maar wat voor zin heeft deze kaalslag?

Wie het weet mag het zeggen.

Dit zijn de momenten dat ik de Franse bloemenbermen intens mis. Ik word heel verdrietig dat kennis over de natuur verdwijnt. Dat ondergroei bij hagen en bomen zinvol is, ook in de bebouwde kom. Dat we de bijen écht moeten helpen daar waar het kan. Ik kan het de mannen niet echt kwalijk nemen; het zal allemaal wel beleid zijn, iets met afwatering (kletskoek) en riolering ofzo. Ik spuug op de verstening, de truttigheid, de correctheid en de daarbij horende Roundup-spuitende en bladblazende medemens.

Een dag later gaan we nog eens kijken. De bult groenafval ligt er nog (waarom?). Ik vis er een complete vrouwenmantelplant uit en nog wat lijken. Om ze zichtbaar te maken bega ik een overtreding, want stoepkrijten op de openbare weg is verboden in Zuidhorn. Krijg ik nu een procesverbaal?

Zand (vervolg 8 juni 2017)
Een telefoontje. Van de gemeente. Een afspraak voor een gesprek.
Koffie, thee en uitwisselen van beleefdheden als 'fijn dat u er bent' en 'bedankt voor de uitnodiging'.
De gemeente als goede vriend, geïnteresseerd in beweegredenen en op zoek naar gemene delers. Ik en huisgenoot J. zijn bereidwillig en allang niet meer zo verdrietig over het verlies van onze stokrozen. Ik denk dat we boffen. Enorm enthousiaste en bevlogen ambtenaren die ons vertellen over maaibeleid, natuurparken en hoe dat gaat in zo'n wijk. Met mannen die schoffelen. Dat dit een incident is dat niet had moeten plaatsvinden. Wij vertellen ook. Dat we het zo fijn vinden dat de wilde hyacinten in een gemeenteperk gedoogd worden. Dat ons dorp best groen is. Dat we het voormalig schoolterrein in Zuidhorn al hadden gespot als mooie nieuwe natuurplek. Als het aan deze mensen ligt komt het wel goed hier in de gemeente. Eén klein dingetje raakt me diep. De nieuwe school is (nog) niet ingegaan op het schooltuinenaanbod. Ik denk aan de Toermalijn (5 jaar geleden alweer). Met de schoolkippen en de moestuin. Auw. Zand erover, gauw!

van links naar rechts: Vrouwenmantel (Alchemilla mollis), Gladiool (Gladiolus), Stokroos (Alcea rosea), Teunisbloem (Oenothera). niet op de foto: Knopig helmkruid (Scrophularia nodosa)


de bamboestok die te wachten staat op de stokroos die er niet zal zijn dit jaar




2 opmerkingen:

  1. my god, triest he! wij hebben een groene burgemeester maar alles wordt hier ook weggemaaid....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Met oprechte deelneming...ik voel met je mee...hier ook grote bewondering voor (on)kruiden bijen en vlinders

    BeantwoordenVerwijderen