dinsdag 16 mei 2017

Ode aan Annelies

Wie mij persoonlijk al wat langer kent, weet dat ik een toevluchtsoord in Frankrijk heb. Ik ben er afgelopen Pasen weer geweest met de kinderen. In de afgelopen 17 jaar (!) reed ik regelmatig naar Annelies, met of zonder de kinderen. De vriendschap met haar heeft me enorm gevormd. Het harde werken; voor mij een vorm van ver-werken, het eten, de wijn, het aardse, het no-nonsense... ik voel me nog dagelijks verbonden met daar. Vorig jaar kon ik helaas niet bij 'la fête au moulin' zijn, omdat ik me niet goed voelde. Het knikkend nagelkruid, de salomonszegel en de sleutelbloemen in mijn tuin, allemaal import uit Frankrijk, fluisterden mij toen toe: 'teken een ode!' Tien dingen die ik van Annelies heb geleerd. Vorig jaar getekend en opgestuurd.









1 opmerking: