zaterdag 25 februari 2017

Rotterdam

Het jaar 2017 begon met een paar dagen Rotterdam. Een beetje verlaat huwelijksreisje was het. Een trip down memory lane voor J. en een culturele boost voor mij. Met genoeg tijd om te tekenen. In dit blog een paar van mijn tekeningen. Ik maakte ze in een accordeon boekje dat na drie dagen vol was. Onderaan een filmpje van hoe het geheel eruit ziet...














vrijdag 24 februari 2017

Dijkhuisje

Een paar dagen weg van alles wat moet... in een huisje achter de dijk. Vlakbij het 'Verdronken Land van Saeftinghe'. Dat het een verblijf zou worden met in de hoofdrol: Velduil, Wulp en storm Doris had ik niet kunnen bedenken. Schepen varen voorbij met namen als EUKOR, Sebastiano Caboto, Hapag-Lloyd, MSC en Maersk Line. Google leert me dat de 'kermisboot' (vanwege de vele lichtjes) een 'sleephopperzuiger' is. En zo is er veel meer te ontdekken. De Hedwigepolder ligt hier om de hoek, waar de mensen boos zijn op 'ontpolderplannen'. Sluis, vlakbij Retranchement (lees het boek van Herman Koch, geachte heer M.), heeft een prachtige klokkentoren maar ook opvallend veel seksshops in de winkelstraat. En bij Neeltje Jans struikel je over de zeehonden. Dat dus. En nog veel meer.








zondag 19 februari 2017

Een monsterlijk begin van het nieuwe jaar!

Het was 1 januari 2017 en ik deed mee aan een uitdaging, via Instagram, van Sketchbookskool; je weet wel, de leukste tekenschool van de wereld!

Er was een lijst gedeeld met 31 woorden om te tekenen in januari, het liefst elke dag één. Al snel smokkelde ik af en toe een aantal dagen in één tekening. En ik legde mezelf nog wat extra restricties op: alleen zwart wit, met één dikte pen (0.4), iets irreëels, in elke tekening minstens één monster, iets gestreepts én het woord moest onderdeel zijn van (of leesbaar in) de tekening. Dat dus.

Toen de maand voorbij was bleek dat er voor februari ook een lijst was vastgesteld.
Maar.
Ik had geen zin meer.
Ik miste het ongedwongen zomaar tekenen wat er langskomt, en daar dan voorrang aan MOGEN geven. Ik voelde druk om ook werkelijk alle woorden te MOETEN tekenen en nee, dat kon toch niet de bedoeling zijn. Voor mij is dan ook de laatste foto hier op dit blog (onderaan deze post) géén teken van zwakte, maar juist één waar ik trots op ben. Ergens aan beginnen is makkelijk, maar stoppen is voor mij vaak een heel ander verhaal. En ik ben gestopt, haha!

Veel plezier met mijn januari monsters, voor de bijschriften verwijs ik graag naar mijn Instagram account. Daar vind je nog veel meer tekeningen...