zaterdag 10 december 2016

Ode aan Jente

Kleine jongetjes worden groot. Gelukkig gaat dat heel geleidelijk zodat je als moeder een beetje kunt wennen aan het niet meer gekust willen worden bij een afscheid of weerzien, aan het slapen zonder knuffels, aan het alleen op vakantie willen enzovoort. Maar nu is het dan zover. Na 18 en een half jaar woont Jente op kamers. Voor mij het moment om terug te kijken; wat heeft Jente mij geleerd? En dus ben ik in de kist met foto's gedoken en zie ik hoe we eropuit trokken, geld of geen geld, weer of geen weer. Naar een waddeneiland, Frankrijk of Rome. Wat hebben we veel met elkaar meegemaakt! Het voetbalveld is momenteel de plek waar ik de meeste kans heb hem te zien, druk als hij is in zijn steeds groter wordende wereld. En dan zie ik hem toevallig fietsen, in de schemering, op weg om de trein van 17.00 uur te halen, voetbaltas over zijn schouder... daar gaat ie.

De Ode aan Jente heb ik gemaakt, net als die voor Sil (in februari dit jaar) in een zine, een uit één papier gevouwen boekje, A5 formaat. Hoe gaaf het is om een Ode te maken voor iemand heb ik van Lou Niestadt geleerd.










vrijdag 11 november 2016

31 dagen inkt

Dit jaar heb ik voor het eerst meegedaan aan 'inktober'. Het idee is van Jake Parker en je kunt er van alles over lezen op zijn website:  http://mrjakeparker.com/inktober

Ik wilde vooral eens kijken hoe ik het zou ervaren om een gegeven thema te verbeelden, want... voor iedere dag was er een thema, zie onderstaande 'prompt list'. Veel mensen houden zich daar niet aan, maar ik wilde het wel eens proberen...


Voordat ik alle tekeningen plaats... ik vond het leuk! Soms was ik een hele dag bezig met een thema, wachtend op de juiste inval, soms keek ik pas 's avonds laat wat het thema was en had ik in een paar tellen een tekening gemaakt. Het heeft me geprikkeld, niet in de laatste plaats omdat het boekje dat ik gekozen had om te gebruiken waardeloos papier bleek te hebben. Een uitdaging, ehuh... 
Voor de bijschriften verwijs ik naar mijn instagram account: https://www.instagram.com/krebh/  want ik ben te lui om ze over te typen ;-)

































zondag 30 oktober 2016

Hongarije

Aslan Muziekcentrum uit Amsterdam is in de herfstvakantie naar Hongarije geweest. Naar het Kodály Institute of the Liszt Academy in Kecskemét. De eerste dag bezochten we een basisschool, een gymnasium en een muziekschool in het plaatsje Cegléd. De tweede dag kregen we les op het Kodály Institute en de derde dag bezochten we een Kodály school en het instrumentenmuseum in Kecskemét. Anders dan vorig jaar in Marokko gaven we niet veel zelf les. Wel werden we ondergedompeld in de Kodály filosofie en zagen we wat er bereikt kan worden met een gedegen muziekopleiding. Een koor van pubermeiden dat ons met het inzingen alleen al kippenvel bezorgde en naar adem deed happen. En opnieuw werden we ons bewust van ons eigen cultureel erfgoed op zanggebied en dat we daar in Nederland echt véél te weinig aandacht voor hebben. Zo gezegd zo gedaan en in de gangen van het Kodály Institute hebben we een eerste opzet van een Nederlandse canon gemaakt. Het is interessant om te volgen wat we (de muziekdocenten die mee waren) meenemen van Kodály in onze eigen lespraktijk, maar ik weet zeker dat het ons allemaal weer gescherpt heeft in visie en motivatie. Het heeft mij in ieder geval enorm veel respect bijgebracht voor een cultuur waar ik niets van wist, en het was ook gewoon (weer) waanzinnig gezellig!

De tekeningen heb ik dit jaar veel 'op locatie' gemaakt. Voor sommige heb ik foto's of filmmateriaal gebruikt. Mocht iemand zichzelf herkennen en niet tevreden zijn met de gelijkenis; I am só sorry! Maar zoals ook voor muziek (en meisjeskoren) geldt: de charme zit vaak in de imperfectie. ;-)










dinsdag 13 september 2016

tekenen in Real Time

Deze week is het alweer de laatste week van de cursus van Sketchbookskool. Eén van de opdrachten is: tekenen in 'Real Time'. Met andere woorden: op een locatie tekenen waar iets gebeurt! Afgelopen zondag heb ik getekend, maar pas vandaag heb ik tijd om mijn werk te uploaden. Ik krijg veel vragen over hoe dat nou werkt zo'n online cursus.
Het begint natuurlijk met aanmelden (betalen) en daarna krijg je een inlog toegemaild voor een afgeschermd deel van een website. Wekelijks worden er nieuwe lessen beschikbaar gesteld. Dan krijg je uitleg over de werkwijze van de kunstenaar die de les geeft. Je ziet in video's eigen werk en je krijgt opdrachten. Soms worden er vragen gesteld waar je op kunt reageren en waarbij je op antwoorden van anderen kunt reageren. Dat is leuk! Er wordt veel gereageerd en meestal zo positief dat je vanzelf mee gaat doen. Soms worden er tips gegeven, of zie je bij anderen oplossingen waar je zelf ook wat aan hebt.... ik vind het ongelofelijk stimulerend!

Dit is wat ik deze week heb ingezonden:


I went this weekend to Groningen, to celebrate the holiday is over now for all of us. Some of us had to buy new clothes so I used that time for drawing. First I saw the famous street musician Moti, who stopped after two songs, so I had to finish my drawing while he was selling Cd’s. Unfortunately I could not draw more audience. They were gone.

After Moti and his violist friend signed my drawing I went for a beer with my son who was watching a soccer game on television in front of a pub. The three men on the left didn’t fit into the page… but it was fun drawing, drinking and talking together. A new experience.


We walked over to the Vismarkt, where a flea market just closed. I quickly drew the van, remembering Lapin, without his lesson I never would have tried this! But the van took off as we did. For supper!



Spontaneously my daughter and her friend started to help me coloring the scene; a bit of collaboration, but I will do that better another time. (collaboration is een ander opdracht; die moet ik nog doen...) It was so much fun drawing so much, so quick and so out in the open! I got a few nice comments on the street and also the material: conté (I used it a long time ago, but never in my sketchbook) with waterbrush and fountain pen; all new experiences….. how much can you stretch?!
 




Volgens mijn familie was ik helemaal hieper de pieper en zo voelde het ook wel: ik kreeg een enorme adrenaline kick van dat snelle geschets. Maar wel supergaaf om te doen! En het smaakte naar meer...