zaterdag 16 maart 2013

Joggingbroek

Geen blog geschreven betekent voor mij zoveel als: geen bericht goed bericht. Sinds ik officieel niet meer in loondienst ben, heb ik het nog nooit zo druk gehad. Net als mijn vader die, eindelijk met pensioen, het ook altijd stervensdruk heeft. Mijn hoofd zit op het moment vol chromatische en diatonische toonladders, tablatuur en boomwhackerkleuren. Dit in verband met mijn nieuwe rol als 'muziekjuf' op de school in mijn dorp. Voor mijn erfgoedproject 'Aan het werk met een kerk' heb ik leuke ontmoetingen met enthousiaste mensen en mag ik binnenkort de evaluatie schrijven. Voor het netwerk SOVO (samenwerkingsverband vernieuwingsonderwijs) ben ik onlangs overal en nergens geweest om onze standpunten te bespreken en mee uit te dragen. In Utrecht maakte ik, in het hol van de leeuw, kennis met de inspecteur-generaal van de onderwijsinspectie. In Den Haag sprak ik met een Tweede Kamerlid over de op handen zijnde verplichtstelling van de Cito Eindtoets. In Zwolle woonde ik het 'onderwijscafé van hetkind' bij, een initiatief van Martin Dogger en ontmoette ik een aantal Tweeps IRL. Superleuk!

En het gaat maar door: deadlines komen dichterbij, er ontstaan vaste ankermomenten in de week (de gitaar- en muzieklessen) en door nieuwe ontmoetingen ontstaat nieuw werk. Het levert niet altijd meteen een bak geld op, maar wat een voldoening geeft het te doen wat simpelweg 'leuk' is. Ik mis het werken in een klas steeds minder. De vrijheid om de hond met goed weer lekker lang uit te kunnen laten, scholing te volgen die ik wil (binnenkort 'dansspetters' en daarna 'ikleeranders'), mensen te kunnen ontmoeten op (bijna) alle momenten van de week.... Heerlijk!

Het onderzoek naar de sluiting van de Toermalijn is gestart. En met ex-collega's heb ik er een borrel op gedronken. We hopen dat het onderzoek zal duidelijk maken dat het een soap was. Om te gillen, om te huilen en omdat sommige dingen zó absurd waren; om te lachen, jawel! Ik voel (nu) niet meer de behoefte om er nog meer over te schrijven. Mijn blogs 'Er was eens... (1, 2 en 3)', zeggen genoeg. Er broeit daarentegen wél een blog over hoe de nieuwe cultuurgelden voor het onderwijs worden verdeeld, hier in Groningen.... maar dat komt wel (weer een 'to do' op mijn lijst).... rustig aan!

De joggingbroek die ik aanschafte om me voor te bereiden op een bankhangend bestaan, lezend, zappend, bier en chips etend, als een vrouwelijke versie van Onslow uit Keaping Up Appearances, draag ik meer dan graag. Maar de bank is van mijn pubers, hun vrienden en m'n hond.