zondag 3 februari 2013

Parkeerschijf

In het dorp waar ik regelmatig boodschappen doe is de dorpskern recentelijk gepimpt. Grootstedelijk is er zelfs een parkeergarage aangelegd. Om redenen die ik niet weet en ook niet kan verzinnen is toen de regeling ingevoerd dat auto's zo'n blauwe parkeerschijf achter de voorruit moeten plaatsen. Want auto's mogen er niet langer dan 2 uur staan. Persoonlijk dacht ik dat die slappe plastic hoesjes met kartonnen schijfjes in de jaren tachtig een stille dood gestorven waren. Ik kon me ze nog vaag herinneren van vakanties naar Duitsland waar wij als kinderen in bedjes achterin de auto, zonder gordels en gewoon horizontaal en overdwars lekker onder een dekbedje slapend, naartoe werden gereden. In die leuke vakwerkstadjes moest je zo'n kaart gebruiken, en ik herinner me vooral die keer dat de hond erop had liggen kauwen waardoor het een volstrekt onleesbaar vod was geworden.

In mijn buurdorp moeten we dus nu zo'n retrokaart gebruiken. Ook al zijn er genoeg parkeerplaatsen en ook al zou ik niet weten waarom je langer dan 2 uur zou willen parkeren, want zo fantastisch is de opgeleukte dorpskern nou ook weer niet. Hoewel... als je nou voor een heel ingewikkelde was-, knip- en krulsessie bij de kapper zit, bedenk ik me nu, dan moet je halverwege met je haren in de prut even aan het kartonnetje gaan draaien. Wat overigens niet mag, want je moet eerst 'aan het verkeer deelnemen'. Dus moet je je auto, met je haar, ook nog van parkeerplek veranderen. Gelukkig ga ik nooit voor ingewikkelde sessies naar de kapper. En al helemaal niet met de auto. Maar goed.

Ik kreeg een gratis schijf bij de plaatselijke supermarkt, want ik ga, hoewel ik best wel om het milieu geef, niet altijd met de fiets boodschappen doen. De parkeerschijf verdween via het zijvak van de deur naar de verzameling haarspeldjes, dropjes en snoeppapiertjes onder de mat van de voorstoel. Heel soms viste ik de kaart tevoorschijn en draaide ik braaf de juiste tijd voor het pijltje. Maar zoals dat gaat met alles waar ik het nut niet zo van inzie... ik deed dat vaker niet dan wel. En dus kreeg ik een bon. De parkeerwacht zag me aankomen, versnelde haar pas en sloeg een paar auto's over zodat we tegelijk bij mijn auto aankwamen. Het bracht het slechtst denkbare in me boven. Daar ben ik niet trots op. Het kostte me ruim 95 euro. Hoeveel te hard kun je daarvoor wel niet rijden?

Goed. Net als geflitst worden voor te hard rijden uiteindelijk bij mij wél werkte, dacht ik nu iets vaker aan de kaart. Maar niet vaak genoeg. En dus was daar vorige week mijn tweede bekeuring. Na de machteloze woede kreeg ik nu last van jeuk. Creatieve kriebels. Recalcitrante rebellie. Ik las de borden in de parkeergarage, één keer, twee keer en nog eens. Ik las op internet de wet- en regelgeving na en bedacht en passant nog een handvol aardige lessen 'levend rekenen' (wat betaal je per jaar als je gemiddeld twee keer per maand een bekeuring krijgt voor het parkeren? wat is goedkoper, betaald parkeren van een euro per uur, of x keer een bekeuring? hoeveel weken kun je parkeren voor de prijs van 1 bekeuring? hoe werkt dat eigenlijk, zo'n parkeerschijf? hé, je kunt leren klokkijken met zo'n ding... hoeveel schijven heb ik nodig als ik 24 uur per dag wil dekken als ik ergens 2 uur mag parkeren?) En kocht toen 5 parkeerschijven à 30 cent per stuk. Tel uit mijn winst!

2 opmerkingen:

  1. De gemeente wil de parkeerplaatsen in het centrum graag gebruiken voor winkelend publiek(o.a. uit de omliggende dorpen). Voor de invoering van de schijfwaren de dichtsbijzijnde parkeerplaatsen 's ochtends voor opening van de winkels al vol met auto's van het personeel van al die winkels.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als iedereen in de parkeergarage een klein bijdrage aan een werkzoekende zouden geven zo dat zij/hij om de twee uur bij ieder auto langs zou kunnen gaan, een parkeerplek vooruit rijden en de schijfje twee uur vooruit schuiven, zou niemand meer een boete krijgen. De werkloosheid zal dalen en de parkeerwachter die hoogstwaarschijnlijk toch niet helemaal gelukkig is zou ontslag nemen. De winkelende kapper bezoekende publiek zullen dan ontspannen en niet als een gek door de supermarkt rennen maar rustig de tijd nemen en natuurlijk meer kopen....

    BeantwoordenVerwijderen