maandag 31 december 2012

Er was eens... (3)

Er was eens een verhaal. Over een mooie prinses. Die altijd op hoge hakken door het bos liep. Ze draaide af en toe een rondje zodat haar jurkje wapperde in de wind en haar sjaaltje sexy zwierde. Haar armbanden rinkelden bij iedere stap die ze zette. Ze wilde graag dat alle dieren precies deden wat zij bedacht en ze vond dat ze allemaal goed naar haar moesten luisteren. Dat zei ze heel vaak, met een harde hoge stem: 'ik wil dat jullie luisteren.' Eigenlijk zei ze dat vooral tegen zichzelf.

Met de dieren hield ze 'babbeltjes' en ze noemde hen 'mijn schatten'. De dieren vonden dat de prinses nogal kapsones had en ze gingen meestal gewoon door met wat ze aan het doen waren. Dat vond de prinses niet leuk en ze deed haar beklag bij haar vader. Dat was een vervelende koning die alles en iedereen wantrouwde. Hij adviseerde zijn dochter de dieren 'flink aan te pakken', en liet weten dat ieder dier dat niet enthousiast reageerde op een voorstel van de prinses, onmiddellijk uit het bos verwijderd moest worden. Daar dacht de prinses even over na. En ze bedacht een plannetje.

Want eigenlijk had ze een hekel aan dat stomme bos. Veel liever wilde ze op die plek een hippe discotheek en winkels, waar prinsen met cabrio's op af kwamen en waar ze mooie schoenen zou kunnen kopen. Als ze nou eens voor elkaar kon krijgen dat alle dieren helemaal gek van haar zouden worden en dan gewoon vanzelf zouden vertrekken.... dan kon haar papa het bos sluiten.

Zo gezegd, zo gedaan. De prinses bedacht allerlei opdrachten voor de dieren. In de ochtend moest iedereen eerst een rondje om het bos rennen. Dat was voor de slakken werkelijk verschrikkelijk. Daarna volgde een wedstrijd boom klimmen. Voor de vogels een makkie, maar de konijnen bakten er niets van. Tot slot moesten alle dieren de waterplas overzwemmen. Ook hier waren veel uitvallers. De prinses bedacht voor alle dieren die slecht scoorden een oefenprogramma. Dus moesten de slakken iedere middag nóg een rondje om het bos rennen, en de konijnen konden opnieuw de boom in. De dieren waren al na een paar dagen wanhopig. Ze deden voor hun gevoel niets goed, terwijl de prinses tevreden rondklikklakte op haar hoge hakken. De dieren besloten samen een brief aan de prinses te schrijven waarin ze uitlegden dat ze zich niet gewaardeerd voelden voor wat ze wél konden. Uiteraard had de prinses daar geen enkele boodschap aan.

Het ging precies zoals de prinses had verwacht. De dieren werden ziek, zwak en misselijk én raakten totaal gefrustreerd. De sfeer in het bos verslechterde met de dag en de dieren besloten dat het genoeg geweest was. Ze gingen naar de baas van het bos, maar die zei dat hij slechts baas 'op afstand' was. Dat klopte ook wel, want de baas zat heel belangrijk te wezen in een hazelbosje, een eindje verderop, maar wilde eigenlijk niets te maken hebben met de dieren uit het bos. Die vond ie maar 'klagende zeurpieten'. Hij gruwde van 'betrokkenheid' of 'gevoel'. En ach, een bos meer of minder, daar lag hij niet wakker van. Aan hem hadden de dieren helemaal niets. De eekhoorn was inmiddels na de zoveelste zwempoging bijna verdronken en schreef wanhopig een brief dat ie het allemaal niet meer zag zitten. Hij liet de brief door de wind bij de anderen bezorgen. De dieren lazen de woorden van de eekhoorn en veel dieren voelden dezelfde rade- en machteloosheid. Ze begonnen allemaal te schrijven en korte tijd later was de lucht boven het bos gevuld met brieven die drupten van verdriet. De wind had het er maar druk mee.

De dieren vroegen de prinses om uitleg. Waarom moesten ze van die rare opdrachten doen? En waarom begreep de prinses niet dat als zij wilde dat de dieren naar haar luisterden, zij misschien zelf ook eens zou moeten proberen te luisteren naar wat zij te vertellen hadden? De prinses rechtte haar rug en introduceerde een 'plan van aanpak'. Daar zaten de dieren helemaal niet op te wachten. De vergadering eindigde chaotisch: de hazen liepen weg, het konijn had buikpijn van ellende en de uil zuchtte diep. Hij dacht even na en vloog toen naar de koning. Die hoorde de uil aan en riep zijn dochter bij zich. De prinses knipperde met haar ogen en zette haar meest onschuldige gezichtje op. Ze vertelde dat de dieren niet gemotiveerd waren en niet genoeg inzet toonden. Daarbij; de hazen waren weggelopen. Dat was hún besluit geweest. Daar kon zij toch zeker niets aan doen.

Toen vertelde de koning dat ook hij zich niet verantwoordelijk voelde voor de individuele keuzes van de dieren om te blijven of om weg te lopen, maar.... hij moest nu toch wel de Raad van Wijzen inlichten in het grote bos. Daar had de prinses even niet aan gedacht. Deze raad van slimme dieren was niet met vervelende opdrachten te beïnvloeden. Ze begon de knoopjes van haar jurk te tellen en besloot rustig af te wachten. De raad van slimme dieren kon niet geloven dat er zoveel gedoe was in het mooie bos. En dat er zelfs al dieren weggelopen waren. Ze wilden een onderzoek en dat kwam er.

Op een mooie winterdag kwam er een statige lepelaar met een kladblok onder zijn arm naar het bos. Hij wilde alle brieven lezen die geschreven waren en luisterde aandachtig naar iedereen. Toen schudde hij met zijn kop en zei plechtig: 'Beste dieren, jullie voelden je machteloos. Laat ik jullie iets vertellen over macht. Macht heeft vele verschijningsvormen. Soms draagt ze hoge hakken, soms verschuilt ze zich in een hazelbosje, soms draagt ze een kroon, soms schrijft ze brieven en soms kiest ze het hazenpad (er klonk ongemakkelijk gekuch). Wie macht heeft draagt verantwoordelijkheid (er werd gemompeld en met vingers gewezen). Het zou de macht sieren als ze de moed zou tonen toe te geven dat ze fouten heeft gemaakt want er is veel misgegaan (het was nu doodstil, iedereen hield de adem in). Het bos is verloren en er zijn alleen verliezers. Er komt geen discotheek, geen winkel (de prinses begon te snikken). Er zijn dieren voorgoed vertrokken en er is ruzie ontstaan. En waarom? Jullie weten het wel. Ik zou willen zeggen: probeer voortaan eerst te begrijpen, dan begrepen te worden. Dat is mijn raad en advies voor de toekomst, voor jullie allemaal. Goedemiddag.'

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen