vrijdag 2 november 2012

Lieve Jet,

Al bijna een week weet ik dat jij de nieuwe minister van onderwijs wordt. Gefeliciteerd!
Ik heb me deze week vaak afgevraagd wat ik zou doen als ik die baan zou hebben gekregen. Niet dat ik heb gesolliciteerd hoor, maar ik ben wel op zoek naar iets nieuws. Ik had een mooie baan (als juf) en werd om mijn werk en inzet zeer gewaardeerd, door de kinderen, hun ouders en collega's. Maar ik had ook een 'duurzaam aanwezig verschil van inzicht daar waar het gaat om de visie op het onderwijs en de inrichting daarvan'. Daar schrijf ik nog eens een boek over. Maar goed.

Dus vroeg ik me af. Wat zou ik als minister doen met mensen die een visie hebben, een hart voor kinderen, de wil en de drang om te leren, elke dag weer, ook buiten de schooltijden. Mensen die boven het maaiveld uitsteken, kwaliteiten hebben waar anderen jaloers op zijn. Mensen die meer ruimte nodig hebben dan anderen, omdat ze super creatief zijn en het graag op hun manier willen doen en dat ook prima kunnen, omdat ze heel goed in staat zijn de verantwoordelijkheid te dragen voor hun eigen ontwikkeling en die van de kinderen waarmee ze werken. Mensen die hun eigen scholing regelen, daar autonoom in willen en kunnen handelen. Mensen die geloven in de kracht van de wederkerige relatie als voorwaarde voor leren.Voor wie participatie werkelijk waarde heeft en geen inhoudsloze belofte is om ouders tevreden te houden. Wat zou ik doen met al die mensen aan de top die mooi praten, dik verdienen, soms lekker graaien zelfs, terwijl het armoe troef is op de werkvloer (weet je wel hoe vies het in de meeste scholen is?). Met mensen die het hebben over 'onderwijs op maat', maar voor eigen personeel geen menselijke maat weten te treffen. Mensen die het hebben over 'ieder kind uniek' en eigen personeel en scholen als eenheidsworst zien. Inwisselbaar en dus efficiƫnt, want het gaat natuurlijk om geld. Het is crisis, duh!

Daar moet jij, Jet, je dus voornamelijk mee bezig gaan houden. Geld. Beetje nivelleren hier en daar misschien, zou dat wat zijn? Als het in de zorg kan... het mag van mij hoor. Sterker nog; ik zou het gewoon doen. En verder: ruimte geven! Aan kinderen, om zichzelf te ontwikkelen, al hun talenten te ontplooien (niet alleen rekenen en taal). Aan leerkrachten, om naar eigen inzicht en visie vorm te geven aan hun onderwijs. Aan directeuren, om de voorwaarden te kunnen scheppen voor leerkrachten om hun werk te kunnen doen. En schoolbesturen? Ik gaf mijn PABO directeur toen ik afstudeerde in 1994 een Loesje tekst: 'minder blaten, meer wol'. Ik bedoelde er toen zoveel mee als; 'niet lullen, maar poetsen', meer inhoud zeg maar. Mag ik dat ook tegen jou zeggen? Hecht niet teveel waarde aan mooie woorden van mannen in strakke pakken, maar waardeer 'the good practice'. Wil je nog meer adviezen? Mail, tweet of bel me maar. Ik zit toch maar wat thuis momenteel.

Hartelijke en warme groet,

Heleen

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen