woensdag 28 november 2012

Ja maar

'Hij begon'.
'Ik deed niets'.

Natuurlijk ligt de oorzaak van conflicten niet eenzijdig bij de ene partij. En omdat we het aandeel van de andere partij niet kunnen veranderen is het verstandig om je te richten op je eigen deel. Wat deed ik, wat was mijn verantwoordelijkheid? Zelfhulpboeken staan vol met tips over hoe je 'ja maar' kunt veranderen in 'ja en'. Want wat heb je eraan te blijven hangen in een verleden van wrok, teleurstelling en pathetisch zelfmedelijden? Beter kun je je richten op dat wat je wil, in de toekomst. Hup, ga eens in je kracht staan! 'Als, dan...', daar bereik je niets mee. Neem zelf de regie en laat je niet leiden door je omgeving.

En dat is precies mijn probleem. Want met het schakelen van 'ja maar' naar 'ja en' accepteer ik de situatie zoals die is; 'nou ja... het is gebeurd, we doen het er maar mee'. En dat vind ik vooralsnog onaanvaardbaar en onverteerbaar.

Liever fantaseer ik over gewelddadige wraakscenario's of rechtszaken waarbij levenslange gevangenisstraffen worden uitgesproken. Als ik in de hel zou geloven zou ik het wel weten. Maar goed. Totaal niet zinvol natuurlijk. Waar gaat het om?

Gehoord worden, gelijk halen, genoegdoening? Eerherstel? Schuld en boete? Alles, maar bovenal, ik wil géén leugens meer. En dat is gewoonweg onmogelijk. Vol verbazing constateer ik dat ik akkoord moet gaan met bepaalde onwaarheden om voor bepaalde regelgeving in aanmerking te komen. Om mijn eigen positie niet helemaal onmogelijk te maken, voor toekomstige werkgevers die zich natuurlijk wel twee keer achter hun oren zullen krabben om zo'n lastpak binnen te halen, moet ik vooral niet teveel eisen. En datzelfde geldt voor de vraag al dan niet een rechtszaak te beginnen. Dat verkleint namelijk mijn kansen op de arbeidsmarkt (welke arbeidsmarkt?).

Natuurlijk besteed ik mijn tijd liever aan het ontwikkelen van muzieklessen en andere mooie projecten. Dat doe ik ook. Ik hoef in mijn werk niet langer procedures boven de inhoud te stellen. Maar dan belt de advocaat en dan dringt die wereld van tactisch en strategisch handelen toch weer mijn wereld binnen en hoor ik mezelf zeggen; 'Jaahaaaa, maar..'.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen