vrijdag 28 september 2012

Leren we hier wel wat?

Leren we hier wel wat? Vraagt één van de studenten me. Want ja; we hebben hier geen boeken, geen schriften, geen huiswerk. We gamen alleen maar wat. We doen eigenlijk niets. Hier is de Buitenplaats, sociocratische school. Open gegaan in de eerste week van september. Particuliere school, draaiend op vrijwilligers.

De eerste week hebben we elkaar leren kennen, hebben we elkaar verhalen verteld over hoe erg het was op vorige scholen, hoe verdrietig en boos we waren. Wat we écht niet kunnen, maar ook wat we wel fijn vinden om te doen. We zoeken, tasten af, proberen, vallen en staan weer op.

Er zijn aanvaringen, met elkaar en met onszelf. Want je vervelen; is dat wel oké? En wat moet je als je niet in je eentje wilt zijn, maar het toch bent. En dan zijn we een beetje gewend en komt er een nieuwe student, want zo noemen we de leerlingen hier. Het proces begint opnieuw. Soms gebeuren er dingen die slechte herinneringen naar boven brengen en dan is er angst. Zal het dan toch opnieuw ook op deze school fout gaan? Voor ons begeleiders geldt dit allemaal net zo. Ook wij worstelen en twijfelen. Moeten ons ontdoen van oude patronen en vastgeroeste ideeën over wat een school is.

En dan lopen we. Om het dorp te verkennen, het speelbos te zoeken (en niet te vinden, in eerste instantie), de koeien te zien, het hertenmannetje te bekijken, de hond uit te laten. En dan praten we weer. En we vinden een dode mol met maden (wat doen die daar?), we verbazen ons over de hond van boer Thom die een andere weg kiest, maar toch steeds bij ons blijft. Krijgen een kletspoot, ontdekken heel kleine beestjes in het hooi, die we onder de microscoop bekijken. Op een nog narokend bergje as op de vuurplaats achter de boerderij maken we opnieuw vuur om een experiment te doen; water koken in een papieren bakje. Het lukt, bijna.

Wat ook lukt, en steeds beter gaat, zijn de schoolkringen; wat een ontdekking dat we alleen besluiten nemen waarmee iedereen kan instemmen. Er wordt net zolang gesleuteld aan de besluiten tot we allemaal geen bezwaren meer hebben. Ook de aanname van nieuwe studenten en personeel zullen we op deze wijze gaan vormgeven. De studenten die er nu zijn, kunnen het bijna niet geloven. Hun mening telt écht mee en is zwaarwegend zelfs, mits ze de argumenten goed kunnen verwoorden. En dat is oefenen. Erg bijzonder. En zeer leerzaam.Volgens mij dan.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen